Rian

We zijn altijd benieuwd naar je verhaal
Hier vind je een uitgebreide collectie Cuba Reisverslagen.
michiel
miembro de mérito
miembro de mérito
Berichten: 2165
Lid geworden op: 19 jun 2007 18:54

Rian

Bericht door michiel » 16 feb 2010 23:39

La playa, Viñales, beisbol y nuevos amigos!

Hola amigos!

Ik ben nu iets meer dan een week weg! En in die tijd kan veel gebeuren: drie landen gezien, 1 stad van boven tot onder verkend, op het strand gelegen, in een grot met een natuurlijk meer gezwommen, gedanst, gelachen, gegeten en meer...
Vorige maandag ben ik begonnen met mijn Spaanse lessen. In Mexico werd ik al heel hard uitgelachen dat ik Spaans ging leren in Cuba, want wat blijkt (en dit zeggen de Cubanen zelf ook): in Cuba praten ze zo´n beetje het ´slechtste´ Spaans van Midden-Amerika! Ze slikken alles in en praten muy rapido! Dus nu gaat de grap rond dat als ik het hier leer, dat ik het dan overal kan begrijpen. Dat zou mooi zijn natuurlijk! Het gaat best goed, vind het wel weer pittig om een nieuwe taal te leren, is toch al een tijd geleden. Maar ik heb veel kans om te oefenen en ik zal vast af en toe belachelijke dingen zeggen, maar iedereen is erg behulpzaam en ze vinden het leuk dat ik het probeer. Deze week nog een hele week les en dan maar eens zien hoe ik het er vanaf de 23e vanaf breng in Mexico en verder.
Tijdens mijn Spaanse lessen praat ik veel met mi professora over de situatie in Cuba. De afgelopen dagen zijn me veel dingen opgevallen en het is denk ik een hele aparte ervaring voor mensen uit ´de westerse wereld´ om de situatie in Cuba mee te maken. Van de week wilde ik bijvoorbeeld eieren en kaas kopen. Ik heb letterlijk drie dagen in Havana rondgelopen op zoek naar eieren en kaas. Gewoon niet te krijgen! O nee wacht even, wel te krijgen, maar dan moet je wel de juiste kanalen hebben.... op de zwarte markt (werkelijk de tweede economie/geldstroom in Cuba) kun je namelijk alles krijgen. Iedereen met een beetje geld winkelt dan ook ´op de zwarte markt´. Verder: In de staatswinkels kun je hele rijen met tomatensaus (van 1 merk) kopen, maar bijvoorbeeld geen verse tomaten. Daarvoor moet je dan weer naar een marktje waar je met Cubaanse pesos betaalt (kost niks, heb een hele tas vol fruit en groente gekocht voor nog geen 2 euro). Ook verwarrend.. Meestal betaal je met pesos convertibles (´toeristengeld´Wink, maar op het moment dat je op een marktje of bij een eetstalletje iets koopt moet je met cubaanse pesos betalen. Valt me tot nu toe ook erg op dat Cubanen nog nooit van het begrip ´klantvriendelijkheid´of ´service´ hebben gehoord... Mensen doen niet hun best om vriendelijk te zijn, want waarom zou je? Je krijgt niet meer betaald als je vriendelijk bent, en je baas (de overheid) ligt er ook niet wakker van.

Wat mij verbaast is dat Cubanen heel erg berusten in het feit dat de situatie nu eenmaal zo is. Ze hebben het echt niet makkelijk, maar er wordt niet geklaagd, mensen gaan gewoon door met hun leven en doen wat ze kunnen. Het heeft er ook mee te maken dat de staat werkelijk overal is... In het blok van Ania en Alex zijn bijvoorbeeld een stuk of 6 mensen (soort informanten) die A&A in de gaten houden. Wie logeert er bij ze? Hoeveel verdienen ze? Praten ze niet negatief over de overheid? Nog een voorbeeld: Alex en Ania hebben het best goed, er kunnen veel mensen in hun casa logeren dus hebben ze best goede inkomsten. Nu willen ze een auto kopen. Maar... dat mag niet! De gemiddelde Cubaan heeft geen auto, en dus mogen A&A er ook geen. Want waarom zouden A&A beter zijn dan de rest van de Cubanen? Zo werkt het in Cuba. Tenzij je de juiste mensen kent, want dan kan alles opeens. Het is voor mij in ieder geval best een eye-opener om dit van zo dichtbij mee te maken en het frustreert me op sommige momenten ontzettend. Van de andere kant kan ik me wel vinden in de idealen van het system (basisrechten voor iedereen, school, zorg, welzijn), alleen werkt het in de praktijk niet!
Goed, leuke dingen nu. Wat heb ik de afgelopen tijd gedaan naast Spaanse les? Zoals ik eerder al schreef is de casa van Ania en Alex enigszins uniek in zijn sort in Cuba omdat er meerdere reizigers kunnen slapen. Hierdoor ontmoet je veel mensen en doe je samen leuke dingen. Het is een internationaal gezelschap, en meestal is er wel iemand bij die Spaans als moederstaal heeft (en dat is ideaal hier, je krijgt meer dingen voor elkaar). Donderdag zijn we met een groepje naar Playas del Este geweest, het strand ten oosten van Havana. Super! Echt wat je verwacht van een strand in Cuba. Alleen was het (en niet lachen nu) KOUD! Harde wind en af en toe wat wolken.. Tsjaa het is dan ook winter in Cuba en maar 23 graden.... Verder zijn we vrijdag naar een beisbol (haha baseball) game geweest (en onze spaanse vriend kon kaartjes regelen bestemd voor Cubanen voor 1 peso nacional = nog geen 0.50 eurocent, voor buitenlanders is het 3 cuc = 2 euro) Havana speelde tegen Santiago en dat zijn aartsrivalen! Echt bijzonder om mee te maken, al vind ik baseball zelf een supersaaie sport! Cubanen zijn helemaal gek van baseball en ze gingen dan ook totaal uit hun dak!
Ook veel door Havana geslenterd (blijft fascinerend, al die prachtige oude gebouwen die echt vervallen zijn), dominos gespeeld (hét spel in Cuba), ´s avonds thuis bij Alex en Ania, met allemaal mannen en uiteraard win ik (vast omdat ze allemaal al teveel Havana Club (=rum) gedronken hadden haha! We zijn ook wezen dansen (volop reggaeton en salsa Yvonne)!! En dansen dat ze kunnen, al hebben de Cubaanse dames af en toe iets te weinig kleren aan voor onze begrippen, maar dat vinden mijn mede huisgenoten die man zijn helemaal niet erg haha! Naast dit alles heb ik in Havana ook een zoektocht gestart naar lekker eten, want hoewel je een heerlijke Creoolse keuken verwacht valt dat toch vies tegen helaas. Het eten is niet vies, maar vooral smaakloos en vettig. Maar ik geef de moed nog niet op, ergens moet dat kleine eettentje zijn met fantastisch eten!
Het weekend ben ik naar Viñales geweest samen met Jani, een Finse jongen die ook graag die kant op wilde. Prima natuurlijk! Dus wij samen zaterdagochtend om 07.45u op de bus wachten... en wachten... en wachten... tot we om 10u hoorden dat de ouaoua (bus in Cuba) kapot was en dat we moesten wachten op een andere bus. Wachten.. wachten.. nog meer wachten.. Hé een bus! ONZE bus! Maar nee... ook deze bus was kapot.. geen goede remmen. Dus.. om 12.30u kregen we te horen dat er geen bus meer kwam. Toen is er gelukkig een taxi geregeld voor de rit naar Viñales, en drie uur later waren we alsnog op onze bestemming. Viñales is een slaperig dorpje in een natuurgebied, en bekend geworden om de grotten en mogelijkheden om te hiken en paardrijden door de vallei. Helaas wel al helemaal ingesteld op toeristen. In een dorpje even groot als Ewijk (nee kleiner zelfs nog denk ik) zijn er 400 (400!!!) casas particulares! Ongelooflijk. Alles in ingesteld op toerisme, en op zich is dit ook wel logisch omdat dit de enige manier is voor Cubanen om aan moneda dura (hard geld = Pesos convertibles) te komen. Voor mij verpes dit de sfeer echter wel enigszins, maar goed. Zaterdag niet veel tijd meer dus een stuk gewandeld richting de bergen, heerlijk om even ergens te zijn waar je alleen kippen hoort kakelen en een vogel hoort zingen. Havana slaapt namelijk nooit, je hoort altijd wel muziek ergens of een oude auto die voorbij komt.

Zondag hebben we fietsen gehuurd en zijn we een heel stuk gaan fietsen. Op een gegeven moment kwam ere en man naar ons toe die vroeg of we interesse hadden in een hike naar de grot de los Aquaticos. Dat wilde we wel. We gingen met paard en wagen de bergen in, richting zijn minidorpje. Vanaf daar verder gewandeld (wauw!) en de berg op richting de grot. Daar aangekomen bleek het een hele diepe en donkere grot te zijn. Dusss.... niet echt meteen mijn ding. Maar oké ik ben de beroerdste niet en dus zijn we afgedaald de grot in. Totdat bleek dat we een heel stuk door het donker moesten om bij het natuurlijke meer te komen. Maar ook dat heb ik gedaan (ik ben trots op mezelf!) en het wordt nog mooier: Met olielampen moesten we een heel stuk verder afdalen de grot in totdat we in het pikkedonker water hoorden en we aankwamen bij het meertje. Het water schijnt medicinale kwaliteiten te hebben. Maar onze gids vertelde dat dit nog niet het grote meer was, daarvoor moesten we nog een stuk door het water........ Na tien keer gevraagd te hebben of het a) veilig was en er b) geen enge beesten in het water zaten besloot ik dat ik al z over was gekomen en dus best nog een stukje verder kon gaan. Dus, door de tunnel het water in. Koud! Maar wel supergaaf! Na 25 meter met olielampen die we boven ons hoofd moesten houden en water tot aan mijn kin kwamen we aan bij het grote meer. Echt heel bijzonder zo midden in een grot! Ook even in rondgezwommen, vond ik natuurlijk toch wel een beetje eng in het donker! Hoewel ik het wel spannend vond ben ik wel blij dat ik het gedaan heb: Het was echt een unieke ervaring, want er zijn veel grotten in Viñales bekend bij toeristen maar deze grot niet! ´s middags verder rustig aan gedaan (even afkicken haha) en wezen eten in het dorp en naar de plaatselijke salsa avond geweest (waar toeristen uiteraard weer 2 pesos moesten betalen.. Die Cubanen weten wel hoe ze gebruik kunnen maken van buitenlanders).
Nu weer terug in Havana en zo meteen op naar Palacio des bellas Artes (museum voor schone kunsten) . Ik heb sokken aan, een sjaal om en een trui, want 20 graden vind ik na een weekje warm Cuba toch wel koud. Sorry jongens!
Ik hoop dat jullie veel sneeuwpret hebben in Nederland en dat alles goed gaat aan de andere kant van de oceaan. Veel liefs uit Cuba!

http://riankarageorgos.waarbenjij.nu/Re ... id=3322543

Plaats reactie