Pascale

We zijn altijd benieuwd naar je verhaal
Hier vind je een uitgebreide collectie Cuba Reisverslagen.
Plaats reactie
michiel
miembro de mérito
miembro de mérito
Berichten: 2165
Lid geworden op: 19 jun 2007 18:54

Pascale

Bericht door michiel » 31 jan 2010 11:31

Welkom in Cuba!

Buenos!

Jaha, ik ben weer op pad! Wat is dat toch heerlijk. Weer een andere wereld, nieuwe indrukken en niet te vergeten; heerlijk weer!

De vlucht was allemaal oke. Op het vliegveld waande ik me meteen in Cuba. Een werknemer bedelde meteen geld bij me en de bagageband maakte een ongeloofelijke herrie. Met de taxi vlot naar mijn Casa gebracht waar ik een hartelijke ontvangst kreeg. Het bleek een groot huis te zijn met in het midden een soort patio. Op iedere verdieping een andere familie, dus uit die patio kwamen allerlei geluiden en overal hoorde je muziek. De kamer was, voor mijn doen, hartstikke luxe. In de kamer ernaast zaten twee Aussie's die me verwelkomden met een heerlijk glas Mojito. Welkom in Cuba!
Ik heb het volgehouden tot een uur of tien, wat voor mij nog voelde als vier uur s nachts. Maar wel mijn jetlag in een nacht verwerkt.
De volgende dag, na een wat schamel ontbijtje, vroeg op pad te stad in. Het schamele ontbijtje heeft ermee te maken dat ze hier alles op de bon krijgen. Als ze meer willen dan kunnen ze dat kopen met Cuc's. Dit geld is wat de toeristen inbrengen. Het geld wat ze van de overheid krijgen zijn Cubaanse Pesos en dat is een kwart waard van de Cuc's. Daar mogen en kunnen ze geen luxe artikelen van kopen en een extra eitje behoort onder ander onder die luxe artikelen. De winkels zijn nagenoeg leeg, als je een supermarkt binnen loopt zie je lege schappen en het aanbod is klein. Maar na die schamele ontbijtje ben ik eens in zo'n winkel gaan kijken en ja hoor, ik heb pindakaas gevonden! Ik heb dus geen schamel ontbijtje meer!

Havana ligt aan zee en heeft een mooie boulevard. De oude stad is werkelijk prachtig en heel sfeervol. Overal hoor je muziek en er zijn veel mensen op straat. Ze zitten letterlijk op hun stoepje en maken een praatje.
Werkelijk iedere man, oud of jong, of een vrouw aan ze zij, het maakt niet uit, geeft je een compliment of kijkt je na. Dit doen ze niet alleen bij mij, maar bij veel vrouwen. En het gekke is, ik ervaar het niet eens al vervelend. Ze doen het namelijk op een respectvolle manier, met een spontane lach en heel vrolijk. Goed voor je ego en gezellig dus.

Overal zie je prachtige oude Amerikaanse auto's, echte beauty's. De huizen zijn ook zoals je ze uit de film kent en in pastelkleuren. Af en toe zie je zo'n oude gele Nederlandse GVB bus, maar op een gegeven moment zie ik zelfs een nieuwe van Conexxion rijden, met daarop "geen dienst". Nee, dat kan me voorstellen, hij ligt lekker uit de route!

S avonds in Havana heb ik met die Aussie's gediscussierd over het leven onder het genot van een Cuba Libre. De rum is hier niet aan te slepen en is bijna net zo goedkoop als water. De Aussie's sliepen nu in een andere casa en die heb ik ook alvast geboekt voor als ik weer terug in Havana ben.

De volgende dag vroeg in de bus, een ritje van 5 uur, na Cienfuegos. De bus is vrij luxe, maar dat heeft er ook mee te maken dat het niet te betalen is voor de Cubanen. Je zit dus met de rijkere en de toeristen. Eigenlijk zou je in een communistisch land geen verschil in rijk en arm moeten hebben, maar door de twee verschillende valuta is dat nu dus wel zo. Dit valutasysteem is er nog maar een jaar of zes, dus het gaat er naar uit zien dat dit verschrikkelijk uit de hand gaat lopen.

Als de bus aankomt staan er allemaal mensen op je te wachten die graag wil dat je bij hun in de casa komt slapen. Maar eentje was wel heel enthousiast en riep zelfs mijn naam! Huh! Wat bleek, de mensen van de casa waar die Aussie's verbleven hadden wel gevraagd waar ik heen ging, maar verder niets. Maar ze waren zo slim geweest om hun vrienden te bellen in Cienfuegos en die stond dus mooi op mij te wachten. Ik kon zijn enthousiasme niet weerstaan en ben naar zijn casa gegaan. Ziet er mooi uit en het zijn lieve mensen. Wel jammer dat ze maar een kamer verhuren, zo heb ik nu even geen contact met andere toeristen. S avonds hebben ze een verrukkelijk visje voor me bereidt en vanavond ga ik zelfs aan de kreeft. Mmmmmm, dat lust ik!

Ik was vandaag wel even aan een dagje zon toe, na die donkere Hollandse dagen. Oh sorry, jullie zitten er nog in. Ik ben dus maar weer eens voor nop bij een mooi zwembad van een hotel gaan liggen.

Cienfuegos is een leuk dorp met weinig toeristen en veel gezelligheid, mooie gebouwen en aan zee. Ik denk dat ik morgen naar het strand ga, zo'n tien km verderop, en daar ga kijken of ik kan gaan duiken. Het schijnt dat het voor de kust barst van de hamerhaaien.

Er zijn hier niet zo veel internetcafe's, want de Cubanen mogen zelf niet op het internet, tenzij ze speciaal toestemming hebben gekregen.

Ik heb alvast een paar foto's erop gezet. Tegenwoordig werkt de link niet meer, maar als je onderstaande regel kopieert en in je adresbalk zet dan kom je er wel.

http://picasaweb.google.com/pasopreis/c ... 97WqxtanBQ#

Veel liefs!

http://waarispascale.waarbenjij.nu/Reis ... id=3296737

michiel
miembro de mérito
miembro de mérito
Berichten: 2165
Lid geworden op: 19 jun 2007 18:54

Re: Pascale

Bericht door michiel » 04 feb 2010 07:32

Son de Cuba

Ola Amigo´s!

Wat veel reaktie´s van jullie! Erg gezellig en heb om sommige echt hard zitten lachen hier. En voor wat betreft de foto´s, de hele regel kopieeren, dus niet alleen het onderstreepte gedeelte, dat plakken in de adresbalk van je internetpagina en dan moet het lukken. Als je alleen op de link klikt krijg je het probleem dat je geen toegang hebt.
Ik kan hiervandaan niet zoveel anders regelen, want ik mag niet op alle internetpagina´s. Ik mag bijv ook niet op Hyves.

Goed nieuws, ik ben niet naar de haaien gegaan. Ha ha ha. Ik had het eigenlijk wel gezien in Cienfuegos en ben op de bus gestapt en naar Trinidad gegaan. De bus ging in de middag, dus nog maar even aan mijn goede voornemen gewerkt en braaf baantjes getrokken in het zwembad. Ze herkenden me al, maar nu vroegen ze toch of ik ook in het Hotel sliep. Si si en verder beetje stom gekeken. Ja hoor, ik hoor het jullie al denken, dat was zeker niet zo moeilijk....

In Trinidad had ik het meteen al naar mijn zin. Een prima Casa gevonden met een terrasje. Trinidad is een klein koloniaal stadje. De straten bestaan uit keien, mooie gebouwen en een leuk sfeertje. Iedere avond is er op de plaza live muziek en dat is beregezellig. Tijdens het rondstruinen hoorde ik ook ergens muziek vandaan komen dus ik ben even gaan kijken waar dat vandaan kwam. Ja, he he, daar werd ik dus meteen uitgenodigd om te dansen. Het bleek een plaats te zijn waar mensen samen komen en plezier hebben. Dus tja, alle mannen wilden natuurlijk even met mij dansen en er was helaas in de verste verte geen prins tussen te bekennen. Toch wel leuk en we hadden veel plezier. Maar uiteindelijk draait het toch weer om hetzelfde, ze wilde allemaal een drankje van me. En als ik daar nou hun prijs voor had moeten betalen... Maar nee, voor een plastic bekertje met een zogenaamde Mojito moest ik 2,25 euro betalen. Zelf hebben ze hun eigen fles Rum mee, want dat kost in de winkel bijna niets. Ze hebben hier een behoorlijk drankprobleem, je ziet veel mensen al vroeg in de middag aan de drank zitten, en dan ook behoorlijk.

Na een uurtje dansen even op de Plaza op een terras gaan zitten. Daar ontmoette ik een Nederlands stel en later nog een Nederlands stel. Erg gezellig met elkaar, helemaal toen de bandjes begonnen op te treden en mijn dansvrienden ook nog naar het plein kwamen. We waren mooi wel de eerste toeristen die aan het dansen waren! Vond dat ik het best aardig deed voor een blanke.

Het nadeel van de Casa's is dat als je er wilt eten, je dat s morgens moet vertellen en dat betekend dus dat je er s avonds aan vast zit. Gadverdamme, ik moest dus gewoon op tijd naar 'huis'. En het eten was niet eens zo geweldig. Daarna weer met elkaar afgesproken op het plein en een gezellige avond gehad. Er treden elke avond verschillende bandjes op en het plein zit dan ook helemaal vol. Naast de Son muziek (de bekende Cubaanse muziek) is er ook veel Salsa en degene die daarop dansen geven echt een show weg, heel gaaf om te zien! Ik was dus wel zo wijs om mij niet meer op de dansvloer te laten zien.

Het ene Nederlandse stel ging de volgende dag alweer verderop, maar het andere Nederlandse stel ging een wandeltocht maken en daar heb ik mij bij aangesloten. Lekker even de natuur in, met aan het eind een waterval. Een mooie tocht en een gezellige groep. Een daarvan had maar een been en heeft toch de hele klim afgelegd, petje af hoor. En s avonds weer naar dat plein toe....
Dit keer niet bij mijn Casa gaan eten, maar bij een Paladeres, een restaurant bij mensen thuis. Ze mogen dat 8 tafels hebben en daarvoor koken. Heerlijk gegeten in een prachtige patio.

Ondanks dat ik al lekker begin te verkleuren ben ik toch nog maar even bij gaan bruinen op het strand. Het strand is niet geweldig, maar er ligt zand, ze hebben stoeltjes, de zee is 22 graden, het is 32 graden en er komt een koel briesje vanaf zee. Goed uit te houden dus. Het jammere eraan is dat erachter een lelijk All incluse hotel staat, maar goed, als je naar zee blijft kijken zie je daar niets van. Daar heb ik maar bedacht dat ik nog een extra dagje in Trinidad blijf, nog zo'n stranddagje lijkt me best aantrekkelijk.

Vandaag zijn het Nederlands stel vertrokken. Omdat ze pas in de middag weg gingen hebben we in de ochtend nog een mooie wandeltocht gemaakt. Langs een riviertje, prachtige vogelgeluiden, mooie natuur met aan het eind een waterval waar ik heerlijk gezwommen heb. Achter de waterval zat een hele mooie grot met vleermuizen bovenin. Helaas zag ik toen ik terug kwam dat ik mijn horloge kwijt was dus kon ik weer teruglopen naar de waterval.Eerst dacht ik laat maar gaan, maar ja, zonder tijd is toch best lastig. Ik blijf tenslotte toch een Nederlandse. Op mijn snelst gelopen, en da's best snel, en ja hoor, aan het eind van het pad lag die. Het was ongeveer 34 graden en het midden van de dag, dus het gutste over mijn lijf en mijn kop barste zowat. Ik lees net dat jullie zout tekort hebben, nou, ik heb genoeg zout op mijn lijf zitten.

Morgen dus nog een dagje strand en dan ga ik weer verderop, Camaguey dit keer.

He Veer en Mo, jullie hadden wel even mogen zeggen dat de Mojito's hier zo tegen vallen. Rum en wat spa rood met een blaadje munt in een plastic bekertje, nou daar ga ik niet van watertanden!
http://waarispascale.waarbenjij.nu/Reis ... id=3302784

michiel
miembro de mérito
miembro de mérito
Berichten: 2165
Lid geworden op: 19 jun 2007 18:54

Re: Pascale

Bericht door michiel » 09 feb 2010 17:34

Jineteros

Buenos!

Zit inmiddels in Santiago de Cuba. Geen idee hoeveel ¨Santiago´s¨ze op de wereld hebben, maar ben er inmiddels al in een paar geweest. Maar goed, nu dus op ¨de Cuba¨. Maar ben bij het dagje strand gebleven dus ga daar maar mee verder. Was op zich een lekker dagje, ware het niet dat het best druk was en ik er niet zo goed tegen kan als ze op mijn lip gaan zitten. Maar ja, iedereen wilde wel een beetje schaduw en ook mijn huidje kan niet zo goed tegen al die zon, dus zaten we allemaal bij elkaar. Nou ja, Ipod op mijn kop en net uitzicht op zee houden. Maar ja, wat heb ik eigenlijk te klagen, heerlijk weer, lekker windje, goed boek, mmmm. Ik heb altijd als ik een paar dagen met mensen ben opgetrokken, dat ik weer even moet wennen om alleen te zijn. Ik word er vaak een beetje melangoliek van. Dus ook deze dag. Ben in de middag even naar het internetcafe gegaan om jullie berichtjes te lezen en toen ging het wel weer.
´s Avonds weer naar een Pallederia gegaan, waar ik vier Nederlanders tegen kwam die ik uit het vliegtuig ken. Daar gezellig mee gegeten. S avonds ben ik toch nog heel even naar de plaza gegaan om afscheid te nemen van het feest daar en de volgende dag ben ik op de bus gestapt naar Camaguay. De busrit was prima, bus was schoon en netjes, prachtige rit, veel toeristen, het was net een schoolreisje. Onderweg zie je veel suikerriet, daar bestaat bijna het hele land van. Het meeste gaat in de rum...Het was bijna jammer dat ik er na 5,5 uur uit de bus moest. Er was een Casa voor me gereserveerd, dus ik ben met een fietstaxi naar die Casa gegaan. Ik wist dat die taxi een Cuc zou kosten, maar ze wilden natuurlijk meer. De fietstaxi die me uiteindelijk meenam kreeg op zijn donder dat hij het toch voor die prijs deed, maar ik had gezegd dat ik anders ging lopen, dus hij deed het toch maar. Toeristen betalen het achtvoudige als Cubanen en ze houden met elkaar de prijs hoog.
De casa heeft de reservering voor mij niet vast gehouden, dus moesten we op pad voor een andere casa. Die heb ik gevonden, een hele mooie met twee lieve mensen die me een warm welkom gaven. De taxi een flinke fooi gegeven (twee kwartjes) en die kwam me de volgende dag om half zes in de ochtend ook weer ophalen. Camaguey is een prachtige plaats, maar is gauw te zien, dus een middag was wel voldoende. Leuke plaza´s en een centrum wat op de Unescolijst staat. Er bleek een festival gaande te zijn, veel caberet waar ik niets van verstond, maar het was wel gezellig in de stad.
De volgende ochtend vroeg in de bus. Van de lieve mensen om vijf uur nog een heerlijk ontbijt voorgeschoteld gekregen. De bus was vol en dit keer niet met toeristen. Dat is uitzonderlijk, want ik mag niet in de bus waar de Cubanen ingaan, maar moet in de bus die veel duurder is. Ik denk dus dat ik met de rijke cubanen in de bus zat. Heb het ze maar niet gevraagd... Nou ja, zo rijk zullen ze niet zijn, want ze hebben kennelijk geen geld voor tangpasta, wat een lucht! Ook de toilet was al goed volgeplast aan de geur te ruiken. De bus was al in Havana begonnen met de rit, dus ze zaten er al een tijd in. Onderweg werd er ook nog een film getoond met veel agressie en zelfs een verkrachtingscene. Om naar van te worden en helemaal omdat er ook kinderen in de bus zaten. Niemand die er wat van zei, maar ja, ik kan nooit zo goed mijn mond houden, dus toen we even stopten ben ik naar de buschauffeur gelopen. Toen ik het hem vertelde bleken veel mensen het met me eens te zijn en de rest van de busrit hadden we muziek op.
In Santiago werd ik opgewacht door een taxichauffeur die me naar de casa bracht. Het was een taxi privado, met andere woorden, iemand die een betaald ritje rijdt met zijn eigen auto. Een Mercedes uit 1956 dit keer. Lachen, hij startte alleen als je het heuveltje afrijdt. En als die later weer van een heuvel afgaat zet hij de moter uit om benzine te besparen. Ha ha ha, ik moest aan mijn vader en moeder denken, die zullen deze verhalen wel herkennen.
De Casa bleek vol, maar ze ging een ander voor mijn zoeken. De eerste twee vond ik niets, maar de derde is prima. Weer hele lieve mensen.

Ik ben de stad nog even ingelopen en dacht op het plein een beetje te gaan lezen, maar dat is hier niet zo eenvoudig. Je wordt hier heel veel lastig gevallen. Ze bedelen om geld pennen of zeep, wat ze dan weer door kunnen verkopen. Ook bieden ze hun gezelschap aan, wat eigenlijk gewoon betekend dat ze de hoer spelen. Daar hebben met name de mannen last van, maar waar ik last van heb zijn de zogenaamde Jineteros. Alle mannen, en dan ook alle mannen, fluiten, sissen en kijken alsof ze me uitkleden. Het is een sport voor hun en ik vind het heel, heel irritant. In heel Cuba bestaat het, en ik begon het al knap vervelend te vinden, maar hier staat de stad er bekend om.
Ik had al een buskaart voor de volgende plaats voor as dinsdag gekocht, omdat ik wist dat die snel uitverkocht is. Ik werd zo gek van die Jineteros dat ik had bedacht om een dag eerder te vertrekken, maar die bus is al helemaal vol dus dat gaat niet lukken. Na dat nieuws ben ik een duur hotel binnen gaan lopen met een prachtig terras op de eerste verdieping die uitkijkt op het plein. Heerlijk, daar mogen geen ´gewone´ Cubanen komen en daar had ik nou net even behoefte aan. Ik hoorde een groep Nederlanders en heb me aangesloten. Daarna gekletst met twee Duitsers, een vader en dochter, waarbij de vader bij de politie werkt en de dochter een bekende actrice in Duitsland is. Leuk. Later kwamen die Nederlanders weer, dus waar het eigenlijk op neer kwam is dat ik daar de hele avond gezeten heb en uiteindelijk lichtelijk aangeschoten om elf uur de tent verliet. Het goede nieuws was namelijk dat ze daar héérlijke mojito´s hebben!

Vandaag ben ik naar het Fort gegaan, even buiten Santiago. Die tocht kan je ook als trip boeken, maar dan kost ie 60 euro en dat vond ik eigenlijk wel heel erg veel voor een dagje. Dus vanmorgen een privetaxi geregeld. Daarvoor moet je even buiten het plein rondlopen en vragen naar een taxi. Het is namelijk illegaal, maar hierdoor krijgen de Cubanen wel weer een beetje extra geld. Je moet even weten hoe het werkt, maar dan is het eigenlijk wel leuk om te doen. Voor 5 Cuc die kant op en het Fort bekeken. Het is goed bewaard gebleven en staat ook op de Unescolijst. Het ligt aan zee, dus ik ben lekker op de rand gaan zitten en heb daar een uurtje zitten lezen. Het was bewolkt, maar ben dus mooi hartstikke verbrand. Na dit fort wilde ik naar het eilandje aan de overkant. Gelift naar de boot, waar ik met de Cubanen op ging. Moest wel het veelvoud betalen, maar dan nog een fractie van wat je als toerist normaal betaald. Dat is namelijk een andere boot... Het eiland is een vissersdorpje, best leuk om te zien, maar verder niet veel te doen. Dus weer met een taxi terug, even afdingen en wat geduld en dat was me ook weer gelukt. Al met al was ik dus 18,50 kwijt ipv 60! Vind ik toch wel leuk, want ik loop tenminste niet als stomme toerist achter een vlaggetje aan!

Het onderscheid tussen de Cubanen en de toeristen is wel erg hoor. Het is eigenlijk gewoon rassendiscriminatie. Er zijn hier echt bordjes met alleen voor toeristen. Ze mogen niet in bussen, op boten of in taxi´s. Maar ja, ze weten niet beter. De bussen van hun zitten soms propvol en ze hebben hier ook vrachtwagens die eruit zien als boevenwagens. De achterkant is voorzien van tralies en ziet eruit als veevervoer. Maar nee, dit is het plaatselijke vervoer.

De helft van de Cubanen bestaan uit voormalige Spanjaarden en de andere helft uit voormalige slaven. Toch heb je hier volgens mij helemaal geen discriminatie, het mengt zich helemaal. De mannen laten op de een of andere manier graag hun buik zien, het tshirt vouwen ze er gewoon boven uit. Meestal zo´n hele bolle bierbuik, dus niet om aan te zien. De vrouwen, met name de negerinnen, hebben behoorlijke dikke konten, de mijne is er nog niets bij vergeleken. Nou dat zegt wat. Die konten doen ze in hele kleine broekjes, met een heel klein shirtje erboven. Sommige vrouwen lopen met krulspelden in hun haar rond. Geen idee waarom, zo mooi ziet dat er ook weer niet uit.

Morgen ga ik pad in de stad. Ik heb er weer nieuwe foto´s bij geplaatst, maar ik kan de link niet kopieren en dan moet ik al die rare tekentjes over schrijven. Dus het is handiger als jullie even twee berichtjes terug gaan, die weer kopieren en plakken, dan kom je ook bij de nieuwe foto´s. Het zijn ze nog niet allemaal, maar het gaat hier niet zo rap, en mijn kaart is maar een uur geldig.

http://waarispascale.waarbenjij.nu/Reis ... id=3308595

michiel
miembro de mérito
miembro de mérito
Berichten: 2165
Lid geworden op: 19 jun 2007 18:54

Re: Pascale

Bericht door michiel » 14 feb 2010 23:09

Ticket to the tropics

Buenos Amigo's!

Nou Santiago was het niet voor mij. Wat een waardeloze stad. Museum bleek dicht te zijn, die mannen werd ik spuugzat, het eten was niet goed, ik had ruzie met de ober en heb eigenlijk mijn dag maar uitgezeten. Het enige goede was de Casa, die mensen waren zo ontzettend lief, ze hebben zelfs uit zichzelf mijn was gewassen.
Ik was blij dat ik in de bus zat, maar die schoot niet erg op, want twee uur later zat ik vast in Guatanomo. Gelukkig had ik de mazzel dat ik er na vijf uur wachten weer weg mocht. Er was een wielerwedstrijd aan de gang en de weg was geblokkeerd, vandaar. In de bus zaten oa twee leuke meiden waar ik de dagen erna ook nog mee opgetrokken ben. We kwamen uiteindelijk pas om 1800 uur aan, ipv half een. Dus gauw een Casa opgezocht en daar een hapje gegeten. Daarna maar eens gaan kijken hoe Bacacoa is. Nou, dat viel een beetje tegen. Dit plaatsje heeft het zwaar te verduren gehad met de Orkaan Ike en je ziet dat het gehavend is. Maar de volgende dag bleek de omgeving werkelijk prachtig te zijn. Blauwe zee, zon, regenwoud, kokosbomen en prachtig strand. Mmmmm, tropisch dus. Dus eerst maar eens een dagje strand gedaan. Het strand is zoals het hoort te zijn. Wit zand, blauwe zee, palmbomen en een klein basic strandtentje. De vissers verkopen langostine (geen idee of dat Nederlands is, maar het zit tussen een garnaal en een kreeft in). Als je het besteld gaan ze met een snorkel op de zee in, vangen je lunch, bereiden die en even later zit je ze heerlijk met een salade en gefrituurde banaan op te smikkelen.

Ongeveer 500 meter vanaf de kust ligt een rif, dus ik heb mijn snorkel gepakt en ben daar eens even gaan kijken. Bij het rif zaten mooie gekleurde vissen, dus ik heb me daar wel even kunnen vermaken. De golfslag was wel pittig, de golven sloegen stuk op het rif. Op een gegeven moment was het water erg ondiep en kwamen de golven eraan. Ik kon niet meer wegkomen, maar zag wel dat als de golf over me heen zou gaan, ik op het rif geslagen zou worden. Dus ik heb het rif maar vast gepakt en mezelf een zwiep gegeven om ervoor te zorgen dat mijn lichaam niet helemaal over het rif zou schuren. Nou dat lukte wel, maar mijn handen en armen waren open en ik voelde het op mijn bovenbenen erg branden. Ik kon niet zien of dat ook open lag, maar het gevoel had ik wel. Mijn hand bloedde behoorlijk, maar dat kwam natuurlijk ook door het water. Ik heb zo gauw mogelijk naar de kant gezwommen, maar dat was nog een heel eind en mijn lijf deed pijn. Maar gelukkig, het viel mee. Doordat het koraal leeft kreeg ik uitslag, mijn huid was rood en opgezwollen, maar niet open.

Mijn casa was mij niet bevallen dus ik ben geswits. Nu had ik er eentje met een lekkere veranda die uitkijkt op de straat. Daar hebben we heerlijke cocktails gedronken en de mannen eens bekeken die langs kwamen. Die mannen maken normaal altijd opmerkingen waarvan je de helft niet verstaat. Maar als je goed luistert zeggen ze teksten als: "De straat licht op als je langs komt" of "De straat heeft geluk omdat jij erin loopt" of "Ik zou het tshirt om je lijf willen zijn". Ha ha ha, wij zijn dus vanaf de veranda die teksten gaan roepen in het Nederlands als ze langs kwamen. Daar werden zij dus mooi verlegen van!

Baracoa staat bekend om de Chocolade. Het staat hier vol met cacaobomen. De vrucht ervan zit vol met zaden, die malen ze, dat is dan cacoaboter en als ze dat verhitten wordt het chocolade. Lekker hoor. Het is pure chocolade, dus best heftig. De fabriek is niet te bezichtigen, maar ze hebben wel een chocoladecafetaria. Die is open tot elf uur s avonds, maar als je het de dames vraagt die er werken zeggen ze dat ze om kwart over tien sluiten. Ze hebben de hele dag de gordijnen dicht en je vraagt je echt af of het uberhaupt wel open is. Toen we binnen kwamen keken ze ons ook echt aan alsof we hun stoorden en het werd niet echt gewaardeerd dat we nog een kopje warme choco wilden. Die Choco bleek chocosoep te zijn, want het was aangedikt met maizena. Niet te drinken! En om half elf werden we echt verzocht te tent te verlaten. Wat een sjagerijnige wijfen! Het staat ook precies zo omschreven in de reisgids en ik denk dat dit de enige tent is die in de Lonely Planet staat en ervan baalt dat ze erin staan!

Verder heb ik nog twee dagtripjes gedaan. Een het regenwoud in, waar we vier uur gewandeld hebben. Erg mooi en wat een geluiden! Alsof je zo'n CDtje op hebt gezet met vogelgeluiden. Ik heb echt zitten genieten. De andere trip ging naar de rivier, waar we heerlijk gezwommen hebben. Ook erg mooi.

S avonds heb ik gegeten bij de Casa van die meiden, want dat eten was veel beter. Maar dat mag helemaal niet, want dan is het een restaurantje, dus het moest allemaal heel stiekem. Mijn Casamevrouw vindt het allemaal maar raar en vertrouwd het niet, dus we moesten helemaal omlopen en kijken of we niet achtervolgd werden, spannend!
Er hangen trouwens in heel Cuba camera's op straat. Iedereen wordt in de gaten gehouden en mensen zijn op hun hoede. Dus als er wat thuis is kan je Castro bellen, die weet precies waar ik zit!

Vanavond ga ik maar eens kijken wat er in de Casa de la Trova speelt. Dit heb je in elke plaats en is een plek waar de plaatselijke bandjes optreden. Meestal heerlijke Cubaanse muziek en het is vaak erg gezellig en er wordt veel gedanst. Iedere avond is het er druk, nou dat is wel anders dan het Aalsmeerse nachtleven!

Morgen vlieg ik met een klein vliegtuigje naar Havana. Dat heb ik geboekt net voordat ik wegging en daar ben ik erg blij om, want het is lastig om hier weg te komen. De bussen en vliegtuigen die er gaan, en dat zijn er niet veel, zijn helemaal vol. En daarnaast zou het anders 22 uur met de bus zijn, nou dat leg ik liever in 2 uur af....

De foto's zijn helemaal bij en nu openbaar, dus als je op de link klikt kom je er automatisch op uit. Ze zijn nog niet gesorteerd hoor!
Http://picasaweb.google.com/pasopreis/Cuba?authkey=#

http://waarispascale.waarbenjij.nu/Reis ... id=3318281

michiel
miembro de mérito
miembro de mérito
Berichten: 2165
Lid geworden op: 19 jun 2007 18:54

Re: Pascale

Bericht door michiel » 17 feb 2010 07:05

Weer op naar huis.....en naar de volgende reis!

Ik moet tegen de klok intikken, want ik heb nog 10 minuten internettijd. In Baracoa begon het te regenen dus het was tijd om te vertrekken. Helaas regent het in Havana en Vinales ook! En het is hier maar 18 graden. Ik heb maar een lange broek en trui mee, dus ik heb daar helemaal geen rekening mee gehouden! Ik kwam in Havana aan op Valentijnsdag, dus het was erg druk in de stad. Wel gezellig, maar bijna geen hapje eten meer te krijgen. Uiteindelijk in mijn up aan een heel Valentijnsdiner gezeten, het was niet anders. En die kelerelijers feliciteren je hier ook met El Dia del Amor! Wat nou!

Het was nog even spannend of ik met de bus mee kon naar Vinales omdat ik het niet gereserveerd had. Gingen ze heel spannend doen, terwijl later bleek dat er nog tien vrije plaatsen over waren. In Vinales meteen aangesloten met een wandeltoer naar de Tabak en Koffieplantages. Heel interessant hoe dat allemaal gemaakt wordt en meteen maar even wat ingeslagen bij de boer. Ik moet wel oppassen, want die sigaren smaken goed....

Vandaag de hele dag gelopen in de omgeving. Die is prachtig, er staan hele aparte bergen, een soort rotsblokken, hier. En verder veel boerenleven en tabaksplantages. Pittoresk. S morgens regende het heel hard, dus ik ben maar van het modderpad afgeweken naar het asfalt. Het was glibberen en glijen.

In Havana zag ik weer veel Nederlandse bussen, zelfs eentje die onderweg is naar Rijsenhout! Heb trouwens ook nog een bibliobus gezien, maar wel zonder boeken.

Al met al vond ik Cuba erg leuk. De mensen zijn ontzettend vriendelijk, positief, je gaat terug in de tijd, het is er schoon, makkelijk te reizen, ze zijn niet zo op je geld uit en overal, echt overal hoor je muziek en zie je vrolijkheid. Het jammere is dat er veel All inclusive resorts op de mooie plekken zitten die alles verknallen.

Morgen ga ik terug naar Havana, beetje rondhangen, en in de avond naar het vliegveld. Vanavond nog maar even een dansje maken.

http://waarispascale.waarbenjij.nu/Reis ... id=3322940

Plaats reactie